Menu
Geen producten in je winkelmand
Zoeken
Generic filters
Exact matches only

Modieuze Berggeiten

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Nu ik samen met mijn man Johan een nieuwe flink vergrootte fietsspeciaalzaak heb in Uden, ontdek ik pas wat voor een leuke wielerkleding, -schoenen en -accessoires er óók voor dames op de markt zijn. Ik heb ‘t idee dat dat een aantal jaren geleden, in mijn wedstrijdtijd, minder het geval was. Of dat klopt of niet, anno 2018 kun je op en top vrouwelijk de racefiets en mountainbike op.

Een prettig gegeven. Altijd heb ik veel waarde gehecht aan ‘het vrouw zijn’ op de fiets. In alle opzichten. Maar de mogelijkheden waren in het verleden veel beperkter. Zo had je in mijn ogen de keuze uit enkel rechttoe-rechtaan shirts. Gelukkig kun je nu als vrouw net als de mannen volop kiezen, zowel qua model, kleur als print heel vrouwelijk.

Hetzelfde geldt voor de wielerbroek. Verkrijgbaar bovendien met een speciale flap, geheel weggewerkt in het ontwerp, maar wel heel functioneel bij het toiletbezoek. Bretels vormen geen belemmering meer, een plaspauze is zo gemaakt…

Over functioneel en gemak gesproken: wat te denken van de helmen met achterin een opening voor mijn paardestaart. Het is duidelijk: wielrennen heeft zich op alle fronten ontwikkeld tot een volwaardige sport voor dames.

Niet vreemd dan ook dat steeds meer dames de uitdaging van het fietsen in de bergen aangaan. Uit eigen ervaring kan ik u daartoe enkel en alleen aanmoedigen. Het gevecht op de steile flanken van bijvoorbeeld de Alpen en de Dolomieten, geeft een kick. Hoewel, soms overheerst onderweg de gedachte van ‘waaraan ben ik in hemelsnaam begonnen’.

Ik herinner me nog mijn lijdensweg in de Italiaanse Dolomieten. Kent u de Mortirolo? Een berg die ook met regelmaat wordt opgenomen in de Ronde van Italië. Op sommige stukken  met een stijgingspercentage van 22, 23 procent. Ongelooflijk. Alle krachten in mijn lichaam moesten worden aangesproken. Ik stierf duizend doden. Alles wat ik in me had moest ik geven om boven te komen. Een hongerklop leek fataal, maar puur op wilskracht kwam ik uiteindelijk kreunend en steunend op de top.  

Het gebergte dat mij heel sterk aanspreekt, is de Vogezen. Een prachtige omgeving, met volop cols van zo’n acht tot tien kilometer lengte. Mijn favoriete klim ligt in die regio, de Petit Ballon. Een echte aanrader. Gelijktijdig ligt ook de berg die ik écht nooit meer fietsend opga, in diezelfde Vogezen.  Onthoud de naam: Platzer Wassel. Nóóit meer! Wat heb ik op die bult afgezien. Misschien heb ik tijdens de zestien kilometer lange klim, over niet-lopend grof asfalt, wel honderd keer naar een kleinere versnelling willen terugschakelen. Terwijl ik al op de kleinste versnelling aan het knokken was…. Dan weer staand, dan weer zittend, soms met een snelheid waarbij ik bijna omviel. Net voor deze Platzer Wassel  had ik genoten op de Petit Ballon. Maar de ene klim is de andere niet, laat ik ’t zo maar zeggen.

Met mijn herinneringen aan de Platzer Wassel wil ik u niet ontmoedigen. Zeker niet! Wat ik al zei: klimmen in de bergen is bovenal genieten. Op basis van mijn ervaringen, geef ik u als belangrijke tip mee u goed te laten informeren over de juiste versnellingen voor het gebergte dat u aandoet. Belangrijk daarnaast is u goed te laten adviseren over de wijze van klimmen én dalen. Zo is één van mijn tips om met regelmaat af te wisselen tussen zitten en staan tijdens het klimmen. In Nederland zijn diverse heuvelachtige gebieden. Als u nog geen klimervaring heeft, raad ik u aan daar eerst een aantal ritten te maken. Bij voorkeur in het gezelschap van een (meer) ervaren klimmer.

Op die wijze ontwikkelt ook u zich tot een heuse berggeit. Tussen alle bergbokken, die al vele jaren in groten getale worden waargenomen op cols als Mont Ventoux, Stelvio en Alpe d’Huez. Na de opmars van de dames op de vlakke wegen, volgen nu de bergen. Ik voorspel dat in combinatie met alle modieuze ontwikkelingen, waarover ik in het begin van deze column sprak, wij als dames ook de show gaan stelen in de bergen. Ik hoor de mannen al zeggen: het berglandschap wordt elk jaar mooier en mooier…

Met sportieve groeten,

Daphny van den Brand