Menu
Geen producten in je winkelmand
Zoeken
Generic filters
Exact matches only

Limburg’s Mooiste 2019

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Afgelopen zaterdag 15 juni was weer Limburgs Mooiste. Er waren maar liefst negen routes (tussen 90 en 255 km) voor de weg en drie routes (tussen 45 en 105 km) voor de MTB uitgezet. Wij hebben uiteraard de 105 km MTB gereden.

Starten voor onze rit was mogelijk vanaf 08:00 uur en aangezien we nog moesten inschrijven (ik kreeg startnummer 12.227) en we toch wel voor de grote drukte weg wilden zijn om niet te veel file te hoeven rijden op de single tracks en hellingen, zijn we al om 06:30 vertrokken uit Uden. Het regende toen nog, maar naarmate we dichter bij Heerlen kwamen werd het weer beter. Onderweg van de auto naar de start zagen we wel al grote plassen en vreesden dat de tocht erg modderig en nat zou zijn.

De route bleek er soms toch wel erg vies bij te liggen, maar over het algemeen was deze toch goed te berijden. Met mooie beklimmingen zoals de Eyserbosweg, Oude Gats, Nuropperberg, Teuvenerberg, Camerig (is eigenlijk de afdaling van de route in Gulpen), Kruisberg, Kromhagen en nog een groot aantal minder bekende zijn we aan een totaal van een 2100 hoogtemeters gekomen. Klimmen betekend ook dalen, de fun-part zullen we maar zeggen. Helaas met mijn achterband een scherpe steen geschampt en er een scheurtje in gereden, maar verder volop genoten van de vaak glibberige, soms technische en ook snelle afdalingen.

De pauze plekken waren ook hier goed verzorgd. We konden zelfs de fietsen schoonmaken bij elke pauze en daar hebben we dan ook gretig gebruik van gemaakt. Ook net voor de finish nog even een carwash opgezocht en daarna thuis de fiets verder schoongemaakt. Die Limburgse klei is toch wel erg hardnekkig blijkt maar weer.

Kortom: Mooi parcours, Mooi weer, Mooi gezelschap, Mooi dat ik weer goede benen had en uiteindelijk weer een Mooie fiets.

Zaterdag 22 juni nog even de Hel van Ede-Wageningen op de MTB, voor de wegrenners is deze bekend als de Jan Janssen Classic. Ook hier heb ik weer erg veel zin in.

Tot de volgende blog!