Search
Generic filters
Exact matches only
MENU

Mooie (onderlinge) strijd in de Rothaus Bike Giro

Na een chaotische openingsfase, waarin een positioneringsgevecht tussen 120 losgeslagen elite-coureurs is uitgevochten, naderen we (met een man of tien) de slotklim van de eerste etappe van de Rothaus Bike Giro. Ik draai mijn schoenen nog wat strakker, neem nog een laatste slok Etixx sportdrank en loos (om gewicht te besparen) de rest in de hoop dat het me net dat beetje extra geeft om op deze klim de concurrentie eens flink te pijnigen.

Sprintetappe

Want voor een berggeit als ik viel er in de eerste kilometers van deze sprintetappe (21km/600hm) niet veel te halen. Gelukkig zijn de rollen zojuist omgedraaid en is het tijd om mijn handelsmerk (“vliegensvlugge beentjes”) in de strijd te gooien. Omdat ik bergop het tempo wil bepalen rijd ik vrijwel meteen naar voren. Juul pakt mijn wiel en in de verte zie ik Bart (Juul’s trouwe teamgenoot), die zowat geparkeerd staat. Een poging om snel naar hem toe te rijden mislukt, want wanneer hij ziet dat ik het gat wil dichten geeft hij er nog eens een flinke snok aan. Het is dan ook meteen duidelijk hoe de vork in de steel zit: Bart doet er deze week alles aan om een ‘wisseling van de wacht’ te voorkomen en neemt het zekere voor het onzekere, zelfs nu zijn Transalp-maatje in mijn wiel zit.

Blue Train

Met de ‘wisseling van de wacht’ bedoel ik de strijd om het kopmanschap in de onlangs geboren ‘Blue Train’ (Bart, Juul, Tibor en ik). Bart – die wat minder afgetraind is dan normaal – is deze week dan ook vooral hier om zijn plek als kopman te verdedigen.

Terug naar de race. Mijn wattagemeter schommelt rond mijn omslagpunt. Achter mij piept en kraakt het, maar Juul geeft nog geen kick. In theorie zou het nog wat harder kunnen, maar ik twijfel of ik dat tot boven kan volhouden en besluit geen tempoversnelling te plaatsen. De afstand tot Bart blijft gelijk dus het plan om naar hem toe te rijden zet ik even uit mijn hoofd. Het zou mooi zijn als ik Juul ook kan kraken, maar of dat met dit wattage (320-330watt) gaat lukken weet ik niet. Ik denk dan ook dat de kans groter is dat hij zometeen demarreert vanuit mijn wiel, zoals hij dat eerder dit jaar op ‘de Muur’ in Altenahr ook deed. (Zit me nog steeds niet lekker.)

Of het mijn lege bidonnetje was wat het verschil maakte weet ik niet, maar wanneer ik boven ben en achterom kijk zie ik tot mijn grote verbazing dat hij eraf is. Moraal boost! Er volgt nog een laatste poefje naar de top waar Bart nogmaals duidelijk maakt wie (voorlopig) de kopman is en waar ik definitief afscheid neem van Juul. Want ook op dit laatste stukje rijdt hij het gat niet meer dicht. In de afdaling richting de finish zitten nog een paar vervelende wortelpassages waar Wim de Bruin me nog net weet te passeren, maar verder geef ik niks meer weg. Ik kom over de meet na 48:51 (5 minuten achter de winnaar) en eindig hiermee in de middenmoot op plek 54. Ik had iets beter verwacht, maar voor de ‘Blue Train’ doe ik in ieder geval goede zaken.

Etappe 2

De tweede etappe bestaat uit twee identieke rondjes van 30 kilometer rondom Todtnauberg, hetzelfde gebied als de sprintetappe van gisteren. Hoogtepunten zijn: een technische lange afdaling (switchback o.a.) en een lange klim (10km) vanuit het dal helemaal naar de top. Het rondje kent dezelfde finale als gisteren.

De start is wederom een heftig gevecht om het winnen van zoveel mogelijk plekken. Het gaat allemaal erg snel, maar gelukkig kan ik aansluiten bij een mooi groepje en – beter kan het niet – Bart en Juul zitten er ook bij.

Don Joan Bruyneel

In de lange afdaling valt de groep (o.a. door de switchbacks) uiteen, maar Bart, Juul en ik vinden elkaars wiel weer terug vlak voor de bevoorradingspost van onze verzorger Joan (deze week omgedoopt tot Don Joan Bruyneel). Ervaren als hij is, staat hij op een prima plekje en verloopt de bevoorrading (zelfs nu we kort op elkaar rijden) zonder problemen. 

Speldenprikje

Met z’n drieën beginnen we aan de lange klim. In het begin is het vooral temporiseren en zoveel mogelijk zuinig aan doen. Ondertussen loopt de temperatuur aardig op (30graden) waardoor het een zware beklimming wordt. Op driekwart worden we ingehaald door de kopgroep van de amateurcategorie (starten 2 minuten later). Ik voel me op dat moment nog best fris (heb veel in het wiel gezeten) en spring mee met Schwindling, die het amateurklassement aanvoert. Deze actie wordt minder gewaardeerd door de overige Blue Train leden, maar nu we toch in een onderlinge strijd beland zijn wordt het tijd om ook eens een speldenprikje uit te delen aan de kopman. Maar heel veel meer dan dat is het niet. Op de laatste uitlopers naar de top (die minder steil zijn) rijden ze het gat weer vrij vlot dicht.

Boven op de kamweg zijn de rollen ineens omgedraaid. Wanneer ik even een gaatje laat vallen en een andere renner (onbedoeld) de ruimte geef om ertussen te springen, bungel ik zowaar weer achteraan. Vervolgens laat deze op zijn beurt weer een gaatje vallen op een single track waar ik niet kan inhalen en verlies ik Bart en Juul uit het oog. Niet heel erg handig…

Duur foutje

Een dure fout want hierdoor rijd ik de 2e ronde grotendeels alleen en lopen Bart en Juul verder uit. Ik hoop tijdens de lange beklimming nog het een en ander goed te kunnen maken, maar op de eerste steile strook omhoog heb ik het zwaar en slaan de twijfels toe. Een stukje verder, wanneer het wat afvlakt, komt de snelle belg Bram Saeys voorbij en kan ik aanpikken. Al snel rapen we Juul op (staat volledig geparkeerd) en rijden we flink wat andere coureurs voorbij. Uiteindelijk moet ik de belg laten gaan en vecht ik mijn eigen weg naar boven. Ik blijf tot op de meet doorjagen op Bart maar hij blijft mij alsnog 1 minuutje voor. Ik finish na 2u58 (23 minuten achter de winnaar) wederom in de middenmoot (56e). Iets te veel verval in de 2e ronde doordat ik de ‘Blue Train’ kwijtraakte, maar toch mooie waardes op mijn powermeter gezien dus ik mag best tevreden zijn. Helemaal wanneer ik ‘concurrent’ Juul pas 10 minuten later over de finish zie rollen.

Etappe 3

De derde etappe (koninginnenrit 75km/2000hm) kronkelt over een snel eerste gedeelte naar de skischans in Titisee Neustadt, om vervolgens via flink wat trails (belooft mooi te worden) en een aantal lange beklimmingen weer terug te keren naar Rothaus, de start-finish locatie van de laatste twee etappes. Omdat het tweede gedeelte van deze etappe het zwaarst is, heb ik me voorgenomen om niet te veel kruid te verschieten in de openingsfase. Verder regent het vandaag en is het 15 graden kouder dan gisteren.

Niet opletten

Mijn tactiek om behouden te starten en zoveel mogelijk te profiteren van anderen verloopt aanvankelijk prima. Ik zit wederom bij Juul en schuif wat heen en weer in ons groepje. Echt spannend is het allemaal niet, maar wederom net op een moment dat ik het niet verwacht breekt de groep. Op een kort modderig loopstukje bergop (ik zit in het midden) wordt er vooraan even gesprint. Juul is alert, sprint mee, trekt boven nog een ff door en schuift een groepje op. Ik zie het allemaal te laat en mis de sprong.

Ik blijf bij mijn plan om de eerste 30 kilometer zo veel mogelijk te profiteren dus overweeg geen wilde plannen om het gat naar Juul dicht te rijden, ook al gaat het in mijn eigen groep net niet snel genoeg (mede doordat ik zelf niet te veel kopbeurten wil draaien).
Wanneer er ook nog een bidonwissel met Don Joan mislukt (we blijven rustig) leg ik me er definitief bij neer en ga ik maximaal in de spaarmodus.

Serieus tempo

Bij de skischans in Titisee (halverwege), ziet de wereld er op eens een stuk beter uit. Ik heb mezelf zoeven verwend met een heerlijke Etixx nougatreep én krijg een oppeppend schouderklopje van Mario Kaulard, die ik nog ken van Rally di Romagna vorig jaar (kon hem toen niet volgen). Mario rijdt op kop bij de amateurs (30+) vergezeld met o.a. Seays en Schwindling. Ik hoef geen twee keer na te denken om te beseffen dat dit mijn springplank naar voren is en duik meteen in zijn wiel. 

De overige 30 kilometer zijn pittig met veel single tracks omhoog en omlaag, wat deze etappe zeker de mooiste maakt van de vier. Maar niet alleen vanwege het parcours is het vandaag een mooie dag. Ik blijf namelijk tot op de laatste klim strak in het wiel van Mario zitten. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo hard gekoerst heb en ik geniet dan ook ten volle van dit serieuze tempo. Ik besef me ook ineens dat ik voorlopig vooral door wil gaan met het intensieve trainingsschema van Hidde. Niet dat daar echt twijfels over waren, maar dit zijn wel de momenten waarvoor je het doet en die je af en toe nodig hebt om vertrouwen te houden in hetgeen waar je mee bezig bent.

Onderaan de laatste lange beklimming (nog 10 kilometer tot de finish) barst de strijd om het (amateur) podium los en probeer ik – zonder in de weg te rijden – erbij te blijven. Schwindling opent de dans met een demarrage die niemand kan beantwoorden. De belg Saeys doet vervolgens een aanval op Mario waardoor ik even een gaatje moet laten. Met m’n ogen strak op de wattagemeter vecht ik me terug totdat ik er boven weer bij zit. Met z’n drieën (de rest was onderaan de klim al gelost) rijden we richting het allerlaatste korte klimmetje (800 meter a 11%). Hier slaat Saeys alsnog een gaatje. Omdat ik het toch wel mooi vind om Mario te helpen rijden we het laatste vlakke stuk naar de meet kop over kop. 

Door deze vlotte finale zit ik uiteindelijk maar 2,5 minuut achter Bart en Juul (die elkaar vonden nadat ik achter bleef op het loopstukje) en finish ik als 49e in een tijd van 3u17. Dat ik in het begin de slag mistte vond ik achteraf niet zo erg meer. Ik was vooral blij dat ik het serieuze tempo in de 2e helft tot het einde wist vast te houden. En niet geheel onbelangrijk: wat betreft de ‘Blue Train’ sta ik er nog steeds prima voor.

Etappe 4

De finale rit van de Rothaus Bike Giro is een korte maar snelle. 66 kilometer en 1300 hoogtemeters. Een paar trails maar vooral veel grindpaden. Vandaag vraagt dus om een andere aanpak: volle bak erin knallen. 

In de openingsfase zit ik goed. Ik weet mezelf aardig naar voren te rijden en heb op de eerste beklimming een kleine voorsprong op zowel Bart als Juul. Boven sluit Juul bij mij aan (Bart zit verder naar achter) en samen haken we aan bij een groepje hardrijders. In eerste instantie denken we in de perfect groep te zitten, maar deze gasten blijven er maar op klappen. Op het zoveelste poefje waar mijn powermeter even de 900watt aantikt om in het wiel te blijven, houden we het voor gezien. Er volgt een lange asfaltklim (langste klim van de dag) die we met z’n tweeën oprijden. Even later sluit er een groepje bij ons aan met ‘Blue Train’ kopman Bart in de gelederen.

Droom finale

Het zou zomaar het ultieme scenario voor een droom finale in de Rothaus Bike Giro kunnen zijn. Bijna alle ‘Blue Train’ matties bij elkaar (@Tibor, volgend jaar ook voorin starten en dan is het feestje compleet) en de moraal zit er goed in. De diesel van Bart is aangeslagen en we draaien zelfs stukjes kop over kop. Voor het eerst rijden we samen i.p.v. tegen elkaar, wat ook wel eens mag. Alles lijkt dus op z’n plek te vallen en ik bereid me voor op een mooi finalegevecht richting de finish.

Dikke pech

Maar dan gaat het alsnog mis. Ik zit strak in het wiel van mijn voorganger en plots klapt mijn voorwiel op een (ik denk) scherpe rots. De klap was in ieder geval behoorlijk hard en mijn band is vrijwel meteen leeg. De latex spuit er aan verschillende kanten uit en het lukt me niet om het snel te fixen. De volgende drie kwartier zal ik jullie besparen, maar na een hoop gekloot (en wellicht verkeerde beslissingen) was ik blij dat ik de etappe nog uit kon rijden en niet naar de finish hoefde te lopen. 

Tijd, uitslag en klassement doen er niet meer toe, maar het hoort erbij. Terugkijkend was het een mooie week waarin ik bij vlagen erg sterk reed. Hieruit blijkt wel weer dat ik stappen in de juiste richting maak. Nu is het alleen nog even wachten op het moment dat alles op zijn plek valt. 

Ps. De positionering in de ‘Blue Train’ blijft vooralsnog onveranderd. 

Robin Overeem

Robin Overeem

Marathonrenner, avonturier en levensgenieter op de fiets.
Share on facebook
Delen via Facebook
Share on twitter
Delen via Twitter
Share on linkedin
Delen via LinkedIn
Share on whatsapp
Delen via WhatsApp
nl_NLNederlands
en_GBEnglish (UK) nl_NLNederlands