Op de laatste dag hebben Frank en ik de traditie om ‘Le Grande Final’ te rijden. Heel simpel gezegd is dat een route uitgestippeld door Frank waarin hij alle cols stopt die op de kaart te vinden zijn. Frank wil meestal nog even de grenzen verleggen voordat we weer naar huis gaan. Na wat wikken en wegen – welke cols zijn open, waar ligt er sneeuw – is hij eruit. Het wordt een tocht van 173 kilometer en 4.700 hoogtemeters, inclusief 7 grote cols waaronder Col des Chevreres, La Planche des Belles Filles, Ballon Servance en Col de Bramont. Voor Frank een mooie generale voor Les Trois Ballons cyclosportive en voor mij een goede omvang training.

Deze ochtend vertrekken we vroeg, om 8 uur willen we op de fiets zitten omdat we verwachten een uur of 7 à 8 onderweg te zijn, inclusief de nodige stops bij boulangeries. We rijden net als de eerste dag naar beneden via Cornimont. Na een paar kleine colletjes pakken we in Haut-du-Them een afslag links omhoog richting Plain des Bornes. Een schitterende afgelegen klim door de bossen (negeer het bord doodlopend) waar je geen hond tegenkomt. Dit is één van die momentjes dat je beseft hoe mooi en rustig het hier is. Nadat we de top hebben bereikt dalen we af naar het kleine dorpje Miellin, vanuit daar begint de beklimming van de Col des Cheveres. Één van de Tour de France beklimmingen in 2014. Door het chrono bordje op de top worden we er wederom aan herinnerd dat we ons in de achtertuin van Thibaut Pinot begeven. Zijn naam schittert op het asfalt van meerdere beklimmingen.

Op naar dé col van de dag; La Planche des Belles Filles!
Het is voor mij de eerste keer dat ik deze berg beklim, dus ik heb geen idee hoeveel bochten en steile stukken erin zitten. Ik schat in dat het een klein half uurtje duurt en omdat de benen nog goed voelen besluit ik om net wat onder mijn omslagpunt omhoog te rijden. De benen van Frank voelen ook goed dus hij sluit mooi bij mij aan. De klim begint met een lange rechte weg omhoog, die er van veraf steil uitziet. Om met mijn zware verzet toch een redelijke cadans te trappen moet ik even wat meer gas geven, maar na de eerste bocht loopt het gelukkig al wat lekkerder. Ik rijd in een strak tempo door naar boven, recht de parkeerplaats over en dan rechts het bochtje om de ‘skipiste’ op. Kwam dat rotding even onverwacht! Gelukkig heb ik nog wat kracht over en rijd net wat boven mijn omslagpunt de finish over. Doordat ik in het begin wat extra gas moest geven is er een klein gaatje ontstaan tussen mij en Frank. Maar niet veel later komt ook hij, weliswaar met wat zuurstofschuld, de streep over. La Planche des Belles Filles in de pocket!

Winkelwagen
Scroll naar top